این پژوهش به بررسی مؤلفه‌های مؤثر بر حس تعلق مکانی در بافت قدیم یکی از محلات قدیمی شهر مراغه می‌پردازد. این پژوهش از نظر هدف، در دسته مطالعات کاربردی- توسعه‌ای قرار دارد و به روش توصیفی-تحلیلی با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای و مطالعات میدانی انجام شده است. داده‌های مورد نیاز از طریق پرسشنامه‌ای که بین ۳۱۹ نفر از ساکنان محله (بر اساس فرمول کوکران) توزیع شده، جمع‌آوری شده و با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحلیل شده‌اند. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از آزمون تی تک‌نمونه‌ای، رگرسیون گام ‌به ‌گام و تحلیل واریانس یک ‌طرفه با اندازه‌های مکرر انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین شاخص‌های حس تعلق مکانی شامل وابستگی و خاطره جمعی (76/3)، آسایش و دسترسی (46/3)، هویت و خوانایی (29/3) و امنیت (08/4) در سطح مطلوبی قرار دارند. شاخص امنیت بیشترین میانگین و شاخص هویت و خوانایی کمترین را دارا بودند. همچنین، در تحلیل رگرسیون، شاخص امنیت با ضریب بتا 462/ بیشترین تأثیر را بر حس تعلق مکانی داشته است. در مجموع، یافته‌ها حاکی از وضعیت مطلوب حس تعلق مکانی در این محله ملا محمود است و بر اهمیت حفظ و تقویت عناصر فرهنگی، تاریخی و اجتماعی در بافت های قدیمی شهرها تأکید می کند.