این پژوهش با هدف بررسی «نگرش دانشجویان نسبت به سیاست‌های جمعیتی دولت و تأثیر آن بر تصمیمات خانوادگی» انجام شد. این پژوهش به روش کمی و رویکرد پیمایشی-توصیفی همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آیت‌اله العظمی بروجردی (ره) در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که بر اساس فرمول کوکران، 361 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته بود. روایی ابزار به دو روش صوری و سازه مورد تأیید قرار گرفته و پایایی به روش آلفای کرونباخ برای تمام متغیرها بالاتر از 70/0 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از دو نرم افزار SPSS و AMOS توصیف و تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که بین آگاهی از سیاست‌های جمعیتی (133/0)، رضایت از اجرا (104/0)، اعتماد به نهادهای دولتی (108/0) و تأثیر رسانه‌ای سیاست‌ها (226/0) با تصمیمات خانوادگی رابطه معنادار وجود داشت، در حالی که ادراک حمایت‌های دولتی ‌رابطه معناداری با تصمیمات خانوادگی نداشت (059/0). همچنین، مدل معادلات ساختاری همچنین میانجی‌گری کامل تأثیر رسانه‌ای سیاست‌ها را تأیید نمود، به گونه‌ای که متغیرهای مستقل تنها از طریق این میانجی بر تصمیمات خانوادگی اثر غیرمستقیم و معنادار داشتند و اعتماد به نهادهای دولتی قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده غیرمستقیم در این مسیر بود. سیاست‌های جمعیتی، مانند قانون جوانی جمعیت، بدون بازسازی اعتماد نهادی به عنوان هسته سرمایه اجتماعی، اصلاح ناکارآمدی‌های اجرایی در تخصیص منابع و بهره‌گیری از میانجی‌گری کامل تأثیر رسانه‌ای به عنوان مکانیسم چارچوب‌بندی شناختی و هنجاری، قادر به تغییر پایدار در رفتار باروری دانشجویان نیستند و ممکن است به تداوم کاهش نرخ باروری در نسل جوان منجر شوند.