پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامعه‌شناختی رابطه بین زیست دیجیتال و تمایل به فرزندآوری با نقش میانجی اضطراب آینده انجام شده است. با توجه به رشد روزافزون استفاده از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، زیست دیجیتال به یکی از عوامل اثرگذار بر تصمیمات باروری تبدیل شده است. «نمونه آماری پژوهش شامل ۳۸۴ نفر از جوانان ۱۸ تا ۳۵ ساله ساکن مناطق شهرتهران بود که به‌صورت در دسترس و از میان کاربران فعال رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌ها از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) و آزمون سابل جهت بررسی نقش میانجی استفاده شد. نتایج نشان داد که زیست دیجیتال به‌طور مثبت با اضطراب آینده مرتبط است (β = 0.762, p < 0.001) و اضطراب آینده تأثیر منفی معناداری بر تمایل به فرزندآوری دارد (β = -0.658, p < 0.001). همچنین زیست دیجیتال مستقیماً نیز تأثیر منفی بر تمایل به فرزندآوری دارد (β = -0.241, p < 0.001). آزمون سابل تأیید کرد که اضطراب آینده نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می‌کند (Z = -12.85, p < 0.001). این یافته‌ها نشان‌دهنده سازوکار روانی–اجتماعی تأثیر رسانه‌های دیجیتال بر رفتارهای جمعیتی هستند و بر لزوم مداخلات فرهنگی و سیاست‌گذاری‌های جمعیتی متناسب با تحولات زیست دیجیتال تأکید دارند.