پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل اجتماعی موثر بر نگرش نسبت به ازدواج در بین جوانان شهربابک انجام شده است. پژوهش حاضر کاربردی و از نوع همبستگی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش کلیه جوانان 18 تا 40 ساله شهربابک هستند که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده تعداد 117 نفر از آن‌ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه‌های استاندارد نگرش نسبت به ازدواج براتن و روزن (1998)، مقیاس رضایت از زندگی(SWLS)، پرسشنامه دینداری گلاک و استارک، پرسشنامه انزوای اجتماعی چلپی و کافی(1383)، پرسشنامه استاندارد حمایت اجتماعی(SS-A) بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق نرم افزار spss با استفاده از آماره های توصیفی و آماره های استنباطی انجام شد. یافته‌ها نشان داد که بین حمایت اجتماعی، انزوای اجتماعی، دینداری و رضایت از زندگی با نگرش نسبت به ازدواج رابطه معناداری وجود دارد. همچنین در رگرسیون چند متغیره از روش گام به گام متغیر های دینداری، رضایت از زندگی، انزوای اجتماعی وارد شدند. نتایج نشان داد، متغیر ها 39 درصد از واریانس تغییرات مربوط به متغیر نگرش نسبت به ازدواج را تبیین می‌نمایند. متغیر بعد اعتقادی دینداری در مقایسه با متغیر رضایت از زندگی و انزوای اجتماعی، سهم بیشتری در نگرش افراد نسبت به ازدواج دارد. بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که دینداری، رضایت از زندگی، انزوای اجتماعی از عواملی هستند که در نگرش افراد به ازدواج نقش دارند.